Błędy w imporcie z Power GPS do C-Geo

Niedawno napisałem, że możliwe jest już wczytywanie danych pomiarowych z programów Marka Kupaja ,,Skyrastra” do modułu Dziennik pomiarów RTK/RTN w C-Geo.

Służy do tego format XML, pliki mają rozszerzenie pgxml.

exik

Wszystko fajnie ale odtrąbiłem tę radosną wieść trochę za szybko. Przy próbie wczytania takiego pliku pgxml do C-Geo, moduł Dziennika pomiarów rzuca błąd Odwołanie do niezadeklarowanego prefiksu obszaru nazw i potem wskazuje konkretny tag w pliku, który mu nie pasuje, np. <HW:NAME>

Problem tkwi w tym, że opracowano wymianę danych pomiędzy Power GPS, a C-Geo, ale pan Kupaj nie poprawił jeszcze pewnego błędu, który występuje w jego aplikacji, zostało o nim poinformowany ale poprawki jeszcze nie zrobił. Zdaje się, że w nazwach tagów nie można używać znaku ,,:” czyli wpisy typu <ANT:SN> są nieprawidłowe. Można ten ,,:” zastąpić innym znakiem, np. podkreśleniem – <ANT_SN>.
Dopóki nie pojawi się ta poprawka, proponuję używać wtyczki Rafał Kocierza, która to poprawia. Napisał o niej tu w ostatnim poście w temacie.  Wtyczkę można pobrać tutaj.

Niestety po użyciu wtyczki mogą jeszcze  zostać jakieś błędne, nieuwzględnione  tagi, na przykład wspomniany wyżej <ANT:SN>  Można ten plik pgxml otworzyć w edytorze tekstu, np. Notepad++ i zamienić wszystkie wystąpienia <ANT:SN> na <ANT_SN>.

Jeśli chcecie korzystać z tego eksportu/importu, to proponuję zacząć robić delikatne naciski na Marka Kupaja, to powinno trochę przyspieszyć sprawę 😉

Reklamy

Czyszczenie rastra, pojawia się i znika. Geodeto jak żyć ?

Pewien użytkownik C-Geo zgłosił problem – Czyściłem raster za pomocą gumki i w zależności jakie mam ustawione przybliżenie widoku mapy to pojawiają się albo znikają elementy wyczyszczone. Co jest nie tak ?

Tak wyglądają fragmenty czyszczonego rastra przy różnych powiększeniach mapy:

 

 

 

 

 

Drugi przypadek z inną skalą:

Poprosiłem o podesłanie tego rastra i sprawa wyjaśniła się.

Chodziło o to, że to jest tif wielostronicowy, z dziewięcioma stronami, które mają ten sam obraz zapisany z coraz mniejszą rozdzielczością. Taka piramidka obrazów jest wykorzystywana do szybszego wyświetlania podglądu rysunku – przy różnych powiększeniach widzi się różne strony tego tifa. Niestety jak się  go gumuje, to przy zmianie powiększenia zdarza się, że widzi się inną warstwę niż tę mazaną ;-)  Jakiś czas temu informatyk pracowicie wprowadził obsługę tych tifów wielostronicowych, żeby się to wyświetlało prawidłowo ale raczej nikt nie pomyślał, że to wygeneruje problemy z mazaniem.

Łatwo sprawdzić jaki to typ obrazu przy pomocy darmowego programu IrfanView, moim zdaniem to jest najlepsza przeglądarka plików graficznych jaka jest dostępna darmowo, a równocześnie pozwala na masowe przetwarzanie plików. Wystarczy wczytać takiego tifa i użyć klawisza ,,i”. Pokazuje się wtedy informacja o pliku, w tym wypadku zobaczymy  coś w stylu kompresja – LZW – 9 pages.


Problem rozwiązałem tak, że wczytałem tifa do Gimpa rozkładając te strony na warstwy. Usunąłem wszystkie warstwy poza tą będącą głównym tłem, o najlepszej rozdzielczości. Tyle tylko, że teraz trzeba by było to wygumować od nowa.

Dziękuję marioo za dane 🙂

Jak nauczyć się obsługi programu C-Geo ?

Czasem ludzie pytają się jak rozpocząć pracę z programem C-Geo. Chociażby dzisiaj: Dopiero zaczęłam pracować w c-geo. Błądzę jak dziecko we mgle i praca zajmuje mi znacznie dłużej niż powinno.
W zupełności to rozumiem. Problem z C-Geo jest taki, że program dużo robi ale praca nad nim trwa tak już długo (jakieś 27 lat) że zrobił się kompletnie nieintuicyjny. Kolejne funkcje są doklejane w różnych miejscach interfejsu, do tego pojawiają się nowe narzędzia, które robią coś lepiej niż stare, ale starych nie można usunąć, ponieważ podniesie się chóralny krzyk userów, którzy tak się przyzwyczaili do danego guziczka z ikonką, że nie potrafią już bez niego żyć. Przykładowo – można by już wyłączyć Menadżera warstw, bo jest Legenda albo rastry lepiej wczytuje się na mapę w Legendzie niż przy pomocy Mapa > Raster > Wczytaj raster. Takie przykłady można mnożyć.

Jak sobie z tym radzić ? Oczywiście można przyjść na szkolenie albo zamówić w Softline szkolenie zdalne. Tak, wiem, że w Waszych kieszeniach syczy przeraźliwie stado węży ale uwierzcie – właśnie ze względu na tę nieintuicyjność programu, warto na początku wydać jakieś pieniądze na szkolenie, a potem już można dłubać samodzielnie.

Co jednak, gdy syk węża zagłusza wszystko albo kasy faktycznie nie ma, a jakoś trzeba pracować ?

Na początek polecam Tom pierwszy instrukcji C-Geo, tam są właśnie lekcje dla początkujących z konkretnymi przykładami do przerobienia.

Przykłady są tutaj.
Drugi tom zawiera opisy poszczególnych funkcji tak jak lecą po kolei w interfejsie programu, niezadługo zrobię aktualizację tego dokumentu.

Do tego warto przejrzeć samouczki wideo, niektóre są z lektorem.

Mniej więcej to samo co w tomie drugim jest zawarte online w C-Geo Wiki.

Warto też zaglądać na forum i ewentualnie zadawać tam pytania albo przeglądać to co inni już napisali.

 

SnakeGrid

Właśnie zapoznałem się z pewną dyskusją na www.geodezja.pl. Wątek nazywa się Geodezja w innych krajach Europy Zachodniej. Jest tam sporo różnych przemyśleń i przydatnych ciekawostek. Oczywiście są momenty, kiedy dyskutanci napierdzielają się po głowach łopatkami w piaskownicy albo wręcz osuwają się w bagno, jednak to naturalne w internecie i zmilczmy to. Ja dla siebie wyłuskałem wypowiedź niejakiego Boxero, geodety pracującego w Wielkiej Brytanii. Opisał trochę jak to jest na  wyspach a potem wywołał wątek tyczenia i ogólnie obsługi dużych inwestycji i kłopotów związanych ze stosowaniem (lub nie) poprawek odwzorowawczych w układach stosowanych przy obsłudze inwestycji. No i wtedy się zaczęło – czy to się robi w układzie lokalnym o skali równej 1, jedynie dowiązanym do układu państwowego, czy też jednak można to robić w układzie państwowym ale wtedy trzeba uwzględniać redukcje odległości itp. itd.  W sumie ja doświadczeń, z obsługi naprawdę dużych inwestycji szczególnie linowych, to nie mam, robiłem mniejsze rzeczy.

Co mnie jednak zaintrygowało ? SnakeGrid. Fajnie się nazywa no nie ?

Dla słabiej zorientowanych – przy dużej inwestycji liniowej nie da się udawać, tak jak to jest teraz modne, że Ziemia jest płaska, natomiast stosowanie standardowych państwowych układów współrzędnych może spowodować, że przez zniekształcenia odwzorowawcze wychodząc z puntu A wcale nie trafimy do punktu B, tylko parę metrów obok. Snake Grid załatwia tę sprawę i jest powszechnie stosowany w Anglii przy  obiektach liniowych (kolej i autostrady). Robione to jest tak, że stosuje się odwzorowanie walcowe  tak umieszczone i zorientowane aby południk osiowy walca pokrywał się z jako tako z przebiegiem trasy, wówczas skala wzdłuż tego południka wynosi 1, a w pozostałych miejscach zniekształcenia są zminimalizowane i skala jest zbliżona do 1.

Działa to tak, że do centrum obliczeniowego wysyła się opis trasy i współrzędne swojej osnowy w WGS84 czy ETRS89 a oni odsyłają lokalne współrzędne wraz z parametrami nowego układu i plikiem, który można zaczytać do kontrolera i wykorzystać do tyczenia.

image010-296x300

Trochę więcej opisano na stronie projektu.   Znajdziecie tam też referencje do konkretnych realizacji projektów z użyciem Snake Grid’a:

Trans Pennine System

Use of SnakeGrid for Redoubling of Ebbw Vale railway line in South Wales

Dublin to Cork rail upgrade project

Tak naprawdę to ta wiedza do niczego konkretnego mi się nie przyda ale może komuś z Was ? Mnie to po prostu zainteresowało i wciągnęło, tak dla odmiany, a nie tylko C-Geo i C-Geo…

Wykorzystałem wypowiedź Boxero oraz materiały UCL – London’s Global University za co dziękuję.

I pamiętajcie – Kaczyński musi odejść.

Szkolenia indywidualne z C-Geo prowadzone przez internet

Osoby, które pracują i mieszkają daleko od  siedziby Softline Plus, nie zawsze są w stanie spotkać się         osobiście. Koszt i czas dojazdu do firmy lub szkoleniowca do miejsca gdzie odbędzie się szkolenie, bywa zbyt duży.Pojawił się  więc pomysł zaoferowania skrócenia dystansu poprzez realizację indywidualnych szkoleń zdalnie przy pomocy narzędzi sieciowych.

W tym celu zastosowany będzie własny program Softline do zdalnego pulpitu lub jeśli byłyby z nim jakieś kłopoty, to zastępczo może być użyty znany już użytkownikom C-GEO program AnyDesk. Zapewnia on zdalny dostęp do pulpitu komputera klienta. Wprawdzie to jeszcze nie będzie webinarium ale o tym pomyśli się później. Póki co chcemy pomóc sobie w organizacji tradycyjnych szkoleń, gdyż ostatnio ilość chętnych na nie rośnie. Wszystko wskazuje na to, że powodem jest wprowadzenie wymiany danych           z ośrodkami poprzez format GML.

Szkolenie będzie polegało na połączeniu się o umówionej porze przez Internet wspomnianym programem AnyDesk, równocześnie szkoleniowiec rozpocznie połączenie telefoniczne z klientem.

Operator będzie widział pulpit osoby szkolonej, proponował wykonanie różnych operacji w C-GEO lub sam wykona poglądowo omawiany temat.

Tematy szkoleń:

  1. Aktualizacja mapy zasadniczej w formacie GML – podstawy:
  • szablony mapy/tabeli;
  • zestawy kodów;
  • edytor mapy obiektowej;
  • import/eksport pliku w formacie GML;
  • edycja atrybutów opisowych obiektów;
  • generowanie etykiet.

(czas trwania 2 godziny)

2. Aktualizacja mapy zasadniczej w formacie GML – zaawansowany:

  • przyspieszanie pracy z danymi – wartości domyślne atrybutów,
  • automatyczne wypełnianie konturów obiektów;
  • automatyczne etykietowanie;
  • przekodowanie;
  • odczyt komunikatów walidatora.

(czas trwania 2 godziny)

3. Zagadnienia rachunku wyrównawczego w C-Geo:

  • wyrównanie ścisłe modułem podstawowym sieci poziomych i wysokościowych, moduł wyrównanie ścisłe 3D GNSS (przygotowanie danych, łączenie obserwacji kątowo-liniowych z wektorami GNSS);
  • wyrównanie niewielkich konstrukcji pomiarowych w C-Geo ( wcięcie z wyrównaniem, obliczenie stanowiska swobodnego tachimetru); jak uzyskujemy błędy mp i mh pikiet?

(czas trwania 2 godziny)

4. Geodezja katastralna:

  • obliczanie i wyrównywanie pól powierzchni;
  • wykazy zmian danych ewidencyjnych;
  • rozliczenie użytków;
  • korzystanie z gotowych formularzy;
  • tworzenie zaawansowanych raportów wymaganych przy kompletowaniu dokumentacji geodezyjnej (np. wykaz współrzędnych punktów granicznych);
  • porównanie współrzędnych.

(czas trwania 2 godziny)

5. Moduł importu danych EGiB SWDE/GML – przeglądanie i edycja danych ewidencyjnych w formatach GML i SWDE

(czas trwania 2 godziny)

6. Geodezja inżynieryjna:

  • NMT, objętości i warstwice;
  • projektowanie tras;
  • przekroje pionowe.

(czas trwania 2 godziny)

7. Wymiana danych w formatach GIS w szczególności obsługa formatu SHP oraz XML/GPX/KML/MIF.

(czas trwania 2 godziny)

8. Tabele danych związane z obiektami mapy numerycznej, definiowanie własnych struktur, modyfikacja istniejących na przykładzie szablonu dla gazowni.

(czas trwania 2 godziny)

9. Transformacje współrzędnych punktów, map i rastrów, przeliczenia międzyukładowe, układy lokalne, transformacje wysokości.

(czas trwania 1 godzina)

10. Wykorzystanie usług sieciowych – dostęp do źródeł danych WMS (Geoportal, Google Maps i inne); wykonywanie szkiców orientacyjnych z użyciem danych WMS (map topograficznych, katastralnych i Open Street Map).

(czas trwania 1 godzina)

11. Kalibracja skanów i wykorzystanie danych rastrowych.

(czas trwania 2 godziny)

12. Przygotowanie dokumentacji do operatu:

wydruki mapy i wykazów, formularze (edycja własnych formularzy w tym w formacie fr3), baza raportów.

(czas trwania 1 godzina)

13. Dziennik pomiarów satelitarnych RTK/RTN

(czas trwania 1 godzina)

Z powyższych propozycji można tworzyć własne zestawy szkoleniowe (max. czas trwania jednej sesji szkoleniowej to 3 godziny).

Propozycje można również modyfikować lub sugerować własne tematy, powyższa lista zagadnień ma być przede wszystkim inspiracją do przygotowania szkolenia najlepiej dopasowanego do Państwa potrzeb.

Koszt szkolenia 70 netto / godzina.

Szkolenia będą odbywać się w godzinach ustalonych indywidualnie z uczestnikiem, jednak nie wcześniej niż od godziny 15:30 od poniedziałku do piątku, możliwe są także szkolenia w sobotę.

Zainteresowane osoby proszone są o wypełnienie i wysłanie formularza (dostępny na stronie http://softline.geo.pl/wsparcie/szkolenie ), po otrzymaniu zgłoszenia, skontaktujemy się telefonicznie lub przez e-mail i ustalimy dogodny termin szkolenia.

Następnie prześlemy fakturę proforma w celu wykonania przedpłaty.

Komunikaty walidatora GML w C-Geo

Coraz częściej będziemy spotykali się z koniecznością eksportowania danych
do formatu GML, co oznacza także przechodzenie przez walidację pliku
i nauczenie się interpretowania komunikatów walidatora. Te informacje
o błędach są pisane językiem trudnym nawiązaującym do pojęć informatycznych
i trudno często zrozumieć o co właściwie chodzi. Zamieszczam więc poniżej przykłady
interpretacji kilku takich komunikatów błędów.

  1. Operator musi określić teryt dla lokalizacji pracy. Jest on używany
    do tworzenia identyfikatorów obiektów. Brak skutkuje komunikatami odnoszącymi się do ,,przestrzeni nazw”. Teryt wpisujemy na etapie zakładania tabeli w C-Geo,
    albo ostatecznie możemy też sami wpisać te przestrzenie nazw w oknie eksportu. w1

Tyle, że wtedy musimy je sami znać, otrzymać w ośrodku
albo przeczytać na oficjalnym wykazie zarejestrowanych baz. Wygodniej jest
pozostawić tę sprawę programowi i wpisać teryt, reszta zrobi się sama.

2. Każdy błąd który ma składnię zbliżoną do poniższej oznacza, że jakiś
atrybut nie został wypełniony, a powinien być. Przykładowo:
Analiza składni elementu ‚{urn:gugik:specyfikacje:gmlas:bazaDanychObiektowTopograficznych500:1.0}zrodlo’ o wartości ” nie powiodła się; ;BDZ_BudowlaZiemna.21

Tam między apostrofami ” powinno coś być, a nie ma. Czyli zaglądamy do pliku gml
szukamy obiektu o wskazanym w komunikacie id (czyli gml:id=”BDZ_BudowlaZiemna.21″)
i tam poniżej widzimy, że jest <bdz:zrodlo></bdz:zrodlo>
W C-Geo identyfikujemy właściwą budowlę ziemną, w oknie danych wybieramy z listy
właściwe źródło np. pomiar na osnowę. Po ponownym utworzeniu gml’a we
właściwym miejscu pojawi się taki wpis <bdz:zrodlo>pomiarNaOsnowe</bdz:zrodlo>

To chwilowo tyle ale na pewno będę jeszcze o tych sprawach pisał. Od GML’a nie uciekniemy…

C-Geo czegoś nie liczy ? Napiszcie sobie wtyczkę

Niby ten mechanizm istnieje już od sześciu lat ale chyba nadal niewielu użytkowników o nim wie i aktywnie z niego korzysta. Otóż  od grudnia 2010 r. wprowadzono możliwość współpracy programu C-Geo z ,,wtyczkami” – zewnętrznymi programami uruchamianymi z poziomu C-Geo.
Programy takie wykorzystują różne elementy funkcjonalności C-Geo, np. zasoby bazy danych współrzędnych geodezyjnych, obiekty wektorowe mapy numerycznej, zapis wyników obliczeń do raportów. Autorzy C-Geo udostępnili odpowiednie mechanizmy, które umożliwiają korzystanie z powyższych funkcji C-Geo we własnych programach.

Więc, jeśli masz pojęcie o programowaniu i potrzebujesz coś policzyć, a zespół od C-Geo nie chce/nie może tego napisać, to zrób to sam.

Wtyczki są tworzone przez niezależnych programistów – najczęściej są to zwykli użytkownicy C-Geo, którzy potrafią programować w DELPHI, (Visual Basic i inne), zainteresowani realizacją własnych potrzeb obliczeniowych przy wsparciu możliwości programu C-Geo. Mogą oni udostępniać swoje programy całej społeczności użytkującej C-Geo. Wtyczki umożliwiają realizację czasem bardzo specjalistycznych zadań geodezyjnych, które wymagałyby normalnie poświęcenia wielu godzin na ich opracowanie bez wspomagania dedykowanym oprogramowaniem.

Menadżer wtyczek
C-Geo ma wbudowany menadżer wtyczek, który w prosty sposób umożliwia przeglądanie dostępnych na dany moment wtyczek, informacji o ich działaniu i instalację wtyczek w swoim środowisku.

wty

pobieraniewtyczek

 

 

 

 

 

 

Przykładowa wtyczka ObliGEO.OkręgiMNK (Autor:FaFaL) pobiera punkty z tabeli współrzędnych, wylicza metodą najmniejszych kwadratów promień i punkt środka
okręgu, który zapisuje do tabeli współrzędnych C-Geo.

wtyczka

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dostępne wtyczki

Obecnie dostępne są m.in.:

1. Wyznaczanie środka i promienia okręgu na podstawie wielu punktów na łuku

2. Eksport i import punktów z tabeli współrzędnych C-GEO wprost do AutoCAD

3. Wpasowanie prostej w zbiór punktów i jej umieszczenie na aktywnej mapie

4. Podział łuku na zadane odcinki według różnych kryteriów

5. Eksport punktów do Nikona 400/310

6. Eksport zadania – wyświetlanie katalogu zadań bieżącego projektu w eksploratorze Windows

7. Import punktów z programu Winkalk

8. Link do wskazanego projektu na pulpit Windows

9. Wpasowanie płaszczyzny w zbiór punktów metodą najmniejszych kwadratów

10. Obliczanie punktów linii odsuniętej w poziomie i wysokościowo od zadanej linii

11. Przenoszenie punktów bezpośrednio z C-GEO do AutoCAD i w drugą stronę (działa także dla zamienników AutoCAD)

Komunikacja wtyczek z C-Geo

Menu ,,Wtyczki” pojawia się tylko wtedy, kiedy w katalogu w którym zainstalowany jest program (domyślnie C:/C-Geo}) utworzony zostanie podkatalog wtyczki. Umieszczanie w nim plików programów *.exe lub skrótów *.ink albo programów wsadowych *.bat powoduje, że przy starcie C-Geo w menu ,,Wtyczki” pojawia się lista programów. Każdy program z tego menu wywoływany jest z trzema parametrami: ścieżka aktualnego projektu, nazwa aktualnej tabeli roboczej i nazwa tabeli aktywnego okna mapy/bazy (o ile jakieś okno tego typu jest aktywne).

Operacje na punktach

dwData=0 – zapis odczyt punktu,

dwData=1 – odczyt punktów zaznaczonych w tabeli – zwracana jest tablica (niestety musi mieć na sztywno zadeklarowany rozmiar, w tej chwili ustawione maksimum 5000 punktów),

dwData=2 – odczyt zaznaczonego obiektu na mapie; wynik przychodzi w postaci: O(1;;100.001;100.001;1e20)(@19;;100;200;1e20)(2;;200.002;200;1e20)
(@20;;200;100;1e20) Pierwszy znak to litera O lub Z w zależności od tego czy obiekt otwarty czy zamknięty. W nawiasach () zapisane są po kolei numer, kod, x, y, h oddzielone średnikami. Wartości 1e20 oznaczają brak danej współrzędnej.

dwData=3 – zapis obiektu na mapę, o(100;100)(100;200)(200;200)(200;100)
Pierwszy znak to litera O lub Z jak opisano wyżej. Później współrzędne(x;y). Przy zapisie zrezygnowano z podawania numerów. Jeśli w tabeli jest już punkt o odpowiadających współrzędnych to obiekt automatycznie zostanie dociągnięty do tego punktu.

dwData=4 – przekazanie raportu w formacie rtf,

dwData=5 – przekazanie raportu w formacie html – chyba łatwiejsza metoda
formatowania niż w rtf,

dwData=6 – włączenie dla aktualnie aktywnej mapy trybu zwracania współrzędnych kliknięcia myszką. Dane przychodzą w takim samym formacie jak odczyt
punktu z bazy,czyli: nr#9kod#9x#9y#9z#9. W przypadku kliknięcia na mapie w puste pole czyli wtedy gdy nie zaznaczy się punkt, wysyłane są tylko wartości xy: #9#9x#9y#9#9

dwData=7 – informacja zwrotna: przyszły współrzędne kliknięcia,

dwData=8 – informacja zwrotna: użytkownik wybrał jakieś narzędzie
z mapy (np. zoom) co skutkuje wyłączeniem funkcji zwracania współrzędnych do wtyczki. W demo wtyczki (w ramce Obsługa klikania na mapie) jest opcja wstawiania przekreślonego kółka w miejscu kliknięcia na mapie.

Zaznaczanie na mapie kilku obiektów i pobieranie ich do wtyczki. Poszczególne obiekty oddzielone są znakiem | czyli w wyniku otrzymujemy np: O(1;;100.001;100.001;1e20)(@19;;100;200;1e20) (2;;200.002;200;1e20) (@20;;200;100;1e20)|Z(11;;100.001;100.001;1e20)(12;;100;200;1e20)

Raporty wysyłamy jako string (kod rtf/htm). Przed treścią raportu można opcjonalnie dodać nazwę raportu jaka będzie wyświetlać się. Nazwę oddzielamy znakiem #9 od treści raportu: nazwa_raportu#9treść_raportu Jeżeli nazwa nie zostanie podana, to raport zostanie zapisany pod nazwą Raport z wtyczki.

Opis zapisu obiektów graficznych

okrąg: pierwszy punkt to środek okręgu, w drugim wartość x=50 to promień,
np. e(100;100)(50;0)

łuk: punkt początkowy, punkt końcowy i dowolny punkt na łuku
np. a(100;100)(100;200)(150;150)

krzywa: podajemy punkty przez które ma ona przechodzić
np. b(100;100)(100;200)(200;200)(200;10

Przykład wtyczki
Przykład wtyczki można pobrać tutaj, a tu  znajduje się jej kod źródłowy.

Więcej bieżących informacji o wtyczkach, ich powstawaniu, pomocy w stosowaniu
można znaleźć na forum w dziale Wtyczki do C-Geo.