Szkolenia indywidualne z C-Geo prowadzone przez internet

Osoby, które pracują i mieszkają daleko od  siedziby Softline Plus, nie zawsze są w stanie spotkać się         osobiście. Koszt i czas dojazdu do firmy lub szkoleniowca do miejsca gdzie odbędzie się szkolenie, bywa zbyt duży.Pojawił się  więc pomysł zaoferowania skrócenia dystansu poprzez realizację indywidualnych szkoleń zdalnie przy pomocy narzędzi sieciowych.

W tym celu zastosowany będzie  znany już użytkownikom C-GEO program AnyDesk. Zapewnia on zdalny dostęp do pulpitu komputera klienta. Wprawdzie to jeszcze nie będzie webinarium ale o tym pomyśli się później. Póki co chcemy pomóc sobie w organizacji tradycyjnych szkoleń, gdyż ostatnio ilość chętnych na nie rośnie. Wszystko wskazuje na to, że powodem jest wprowadzenie wymiany danych           z ośrodkami poprzez format GML.

Szkolenie będzie polegało na połączeniu się o umówionej porze przez Internet wspomnianym programem AnyDesk, równocześnie szkoleniowiec rozpocznie połączenie telefoniczne z klientem.

Operator będzie widział pulpit osoby szkolonej, proponował wykonanie różnych operacji w C-GEO lub sam wykona poglądowo omawiany temat.

Tematy szkoleń:

  1. Aktualizacja mapy zasadniczej w formacie GML – podstawy:
  • szablony mapy/tabeli;
  • zestawy kodów;
  • edytor mapy obiektowej;
  • import/eksport pliku w formacie GML;
  • edycja atrybutów opisowych obiektów;
  • generowanie etykiet.

(czas trwania 2 godziny)

2. Aktualizacja mapy zasadniczej w formacie GML – zaawansowany:

  • przyspieszanie pracy z danymi – wartości domyślne atrybutów,
  • automatyczne wypełnianie konturów obiektów;
  • automatyczne etykietowanie;
  • przekodowanie;
  • odczyt komunikatów walidatora.

(czas trwania 2 godziny)

3. Zagadnienia rachunku wyrównawczego w C-Geo:

  • wyrównanie ścisłe modułem podstawowym sieci poziomych i wysokościowych, moduł wyrównanie ścisłe 3D GNSS (przygotowanie danych, łączenie obserwacji kątowo-liniowych z wektorami GNSS);
  • wyrównanie niewielkich konstrukcji pomiarowych w C-Geo ( wcięcie z wyrównaniem, obliczenie stanowiska swobodnego tachimetru); jak uzyskujemy błędy mp i mh pikiet?

(czas trwania 2 godziny)

4. Geodezja katastralna:

  • obliczanie i wyrównywanie pól powierzchni;
  • wykazy zmian danych ewidencyjnych;
  • rozliczenie użytków;
  • korzystanie z gotowych formularzy;
  • tworzenie zaawansowanych raportów wymaganych przy kompletowaniu dokumentacji geodezyjnej (np. wykaz współrzędnych punktów granicznych);
  • porównanie współrzędnych.

(czas trwania 2 godziny)

5. Moduł importu danych EGiB SWDE/GML – przeglądanie i edycja danych ewidencyjnych w formatach GML i SWDE

(czas trwania 2 godziny)

6. Geodezja inżynieryjna:

  • NMT, objętości i warstwice;
  • projektowanie tras;
  • przekroje pionowe.

(czas trwania 2 godziny)

7. Wymiana danych w formatach GIS w szczególności obsługa formatu SHP oraz XML/GPX/KML/MIF.

(czas trwania 2 godziny)

8. Tabele danych związane z obiektami mapy numerycznej, definiowanie własnych struktur, modyfikacja istniejących na przykładzie szablonu dla gazowni.

(czas trwania 2 godziny)

9. Transformacje współrzędnych punktów, map i rastrów, przeliczenia międzyukładowe, układy lokalne, transformacje wysokości.

(czas trwania 1 godzina)

10. Wykorzystanie usług sieciowych – dostęp do źródeł danych WMS (Geoportal, Google Maps i inne); wykonywanie szkiców orientacyjnych z użyciem danych WMS (map topograficznych, katastralnych i Open Street Map).

(czas trwania 1 godzina)

11. Kalibracja skanów i wykorzystanie danych rastrowych.

(czas trwania 2 godziny)

12. Przygotowanie dokumentacji do operatu:

wydruki mapy i wykazów, formularze (edycja własnych formularzy w tym w formacie fr3), baza raportów.

(czas trwania 1 godzina)

13. Dziennik pomiarów satelitarnych RTK/RTN

(czas trwania 1 godzina)

Z powyższych propozycji można tworzyć własne zestawy szkoleniowe (max. czas trwania jednej sesji szkoleniowej to 3 godziny).

Propozycje można również modyfikować lub sugerować własne tematy, powyższa lista zagadnień ma być przede wszystkim inspiracją do przygotowania szkolenia najlepiej dopasowanego do Państwa potrzeb.

Koszt szkolenia 70 netto / godzina.

Szkolenia będą odbywać się w godzinach ustalonych indywidualnie z uczestnikiem, jednak nie wcześniej niż od godziny 15:30 od poniedziałku do piątku, możliwe są także szkolenia w sobotę.

Zainteresowane osoby proszone są o wypełnienie i wysłanie formularza (dostępny na stronie http://softline.geo.pl/wsparcie/szkolenie ), po otrzymaniu zgłoszenia, skontaktujemy się telefonicznie lub przez e-mail i ustalimy dogodny termin szkolenia.

Następnie prześlemy fakturę proforma w celu wykonania przedpłaty.

Reklamy

Kilka pytań o wyrównanie ścisłe przy zakładaniu osnów pomiarowych

Ostatnio dostałem zestaw pytań od klienta, dotyczyły wyrównania ścisłego podczas zakładania osnów pomiarowych – jak do tego podejść, szczególnie używając programu C-Geo. Moje odpowiedzi są subiektywne, prawdopodobnie można do tego podejść inaczej i w gruncie rzeczy wynika to ze sposobu interpretowania przepisów, szczególnie rozporządzenia  MSWiA z 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych…

W każdym ośrodku dokumentacji inspektor może to zrobić nieco inaczej, prezentuję swoje zdanie na ten temat (podpisane JM). Parę uwag dorzucił także Rafał Kocierz (podpis RK) za co mu dziękuję.  Jeśli macie odrębne to podzielcie się nim w komentarzach.

1. Czy w przypadku wyznaczenia współrzędnych stanowiska pomiarem GPS
 RTK/RTN można określić jego średni błąd położenia ? A jeżeli tak to w
 jaki sposób ? 🙂

Czy to pytanie dotyczy zastosowania do wyznaczenia stanowiska programu C-Geo czy jest natury ogólnej ? Według mnie, błąd położenia można zawsze wyciągnąć z oprogramowania, które było użyte do uzyskania tej uśrednionej pozycji. Zawsze da się wyciągnąć jakiś raport tekstowy czy html. W przypadku C-Geo, jeśli użyto do przygotowania raportu modułu Dziennika pomiarów RTK/RTN, to tam zawsze błędy są wykazane. Jeśli jakieś punkty były mierzone kilkukrotnie to można w raporcie to wykazać i podać współrzędne uśrednione. (JM)
2. Czy wyznaczenie błędu średniego stanowiska , metodą wcięcia z  wyrównaniem, z uwzględnieniem  błędów średnich punktów  nawiązania (z  pomiaru RTK) daje obraz dokładności względem osnowy geodezyjnej  ?

Jeśli chodzi o C-Geo Obliczenia > Wcięcia > wcięcie z wyrównaniem to nie uzyskuje się błędu względem osnowy geodezyjnej, nawet jeśli punkty użyte jako baza wcięcia mają w tabeli wpisane jakieś błędy mp. Po prostu z rozporządzenia z 9 listopada2011 r. dalej wynika, że punkty osnowy są traktowane jako bezbłędne, więc w programie C-Geo nie dano we wcięciach możliwości uwzględniania błędów. W tych przepisach brak konsekwencji, skoro kładzie się coraz większy nacisk na wyrównanie ścisłe i sporo punktów znajdujących się w zasobach ośrodków ma już określone błędy położenia, to czemu ich nie użyć ? Mielibyśmy wtedy pełny ogląd dokładności wyznaczenia punktów z uwzględnieniem stanowisk, nawiązań i obserwacji. (JM)

Tak, dałoby, ale nie do końca chodzi tylko o uwzględnienie wielkości błędu. Ciężko zakładać, że pomiar RTK jest dokładniejszy niż pomiar kąta i odległości tachimetrem, dlatego ciężko uznać te dwa punkty jako bezpośrednie nawiązanie. Jeśli tylko wyrównamy wektory RTK/RTN wraz z obserwacjami klasycznymi to zarówno wektory, kąty i odległości będą wspólnie wyrównane i każda z tych obserwacji dostanie własne poprawki. (RK)

3. Czy  przy rozwijaniu osnowy założonej metodą GPS RTK/RTN ( w wyjątkowych  sytuacjach) , np. metodą wcięcia, można  dokonać wyrównania w układzie  sieci jednorzędowej ( bo przy statycznej można połączyć obserwacje) ? 

Tak, można, a nawet trzeba zrobić wyrównanie łączne wektorów z RTK/RTN z obserwacjami wcięć. W C-Geo robi się to przy pomocy modułu Wyrównanie ścisłe osnów 3D i GNSS, tam uzyskujemy pełną analizę dokładności (chociaż dalej zakładamy, że punkty osnowy są bezbłędne). (JM)

4. A przy okazji jeszcze by mnie interesowało jak  rozsądnie ( i zgodnie z rozporządzeniem ) podejść do zagadnienia zakładanie ciągów wiszących. Zdarza się że geodeci zakładają dwa punkty GPSem RTK ( taką linię pomiarową), a potem z tego zakładają np. dwa boki wiszące, bez drugiego nawiązania kątowego na trzeci punkt (bo go nie założono) i  bez kontroli na jakiś PW, bo nie widać. Niby jest pomiar kontrolny z bagnetu na szczegóły I grupy , ale czasami to jeździ po 20-30 cm ..:|. 

W takim wypadku wyrównałbym to łącznie w module Wyrównanie ścisłe osnów 3D i GNSS tyle, że potrzebne są jako obserwacje wektory z RTK, a nie same uśrednione współrzędne tych dwu punktów tworzących linię pomiarową oraz odległości i kąty z tych dwu boków ciągu wiszącego. Tak na oko to nie jest pewien, czy przy takiej konstrukcji nie zabraknie obserwacji nadliczbowych, ale chyba nie. Musiałbym to sprawdzić na konkretnym przykładzie. (JM)

A może jeździć tylko na 10cm. Czyli taka konstrukcja jest słaba i nie wiadomo gdzie siedzą błędy. Dlatego należy pomierzyć po dwa punkty RTK na początku oraz na końcu ciągu, a między nimi zakładamy klasyczny ciąg którego obserwacje będą wyrównane wraz z wektorami. Bez tego warunku nie spełni się wymagań rozporządzenia które mówi, że na każdym stanowisku muszą być dwa kierunki nawiązania  np. przy pomiarze biegunowym… (RK)

Transformacje współrzędnych na obszarze powiatu krakowskiego

Na forum Softline’u przy okazji dyskusji o transformacjach współrzędnych, użytkownik Jarek Bagnicki zamieścił dwa opracowania dotyczące przeliczeń na obszarze powiatu krakowskiego. Zamieszczam, może komuś się przyda.

Opracowanie parametrów transformacji współrzędnych z układu 1965 i z Układu Lokalnego Krakowskiego do układu 2000 dla potrzeb zasobu graficznego na obszarze powiatu krakowskiego.
Wykonał:
dr hab. inż. Piotr Banasik – prof. nzw.AGH
dr inż. Marcin Ligas
dr inż. Jacek Kudrys
dr inż. Bogdan Skorupa

Przeliczenie punktów osnowy wysokościowej III, IV i V klasy z układu Kronsztadt60 do układu Kronsztadt86 na obszarze powiatu krakowskiego
Wykonał:

dr hab. inż. Piotr Banasik
dr inż. Jacek Kudrys
dr inż. Marcin Ligas
dr inż. Bogdan Skorupa

Instrukcja do C-Geo tom 2

Znowu zaktualizowałem instrukcję do C-Geo, tę znaną już jako tom 2 czyli opis poszczególnych funkcji według kolejności występowania w menu. Możecie ją pobrać tutaj.

Koniec czerwca spędzę na urlopie, a potem możecie się spodziewać obiecanego już tomu pierwszego, czyli lekcji dla początkujących.

Módlcie się o pogodę, bo jak nie odpocznę to i tomu pierwszego szybko nie skończę 😉

Jednak znajomość statystyki matematycznej okazuje się przydatna :-)

Parę dni przebywałem w Warszawie na WAT. Prowadziliśmy tam w kilka osób dla studentów kursy obsługi C-Geo . Po zajęciach na poziomie zaawansowanym przejrzałem strony na fb z opiniami naszych studentów i doznałem rzadkiego objawienia poczucia radości i spełnienia dydaktycznego 😉

Otóż wyjaśniałem jak wyrównywać ściśle sieci geodezyjne w module ,,Wyrównanie ścisłe 3D GNSS” i przy okazji wspominałem jak uzyskać m0=1. Dawniej, czyli w starszej wersji modułu podawano tylko wartość błędu, np. m0=1.21 i to użytkownik miał sam sobie ustalić czy jego zdaniem 1.21 to jest oczekiwana wartość jeden, czy też nie… W nowszym module po prostu jest robiony test statystyczny i mamy jasny komunikat – ,,Na poziomie istotności 95.0% brak podstaw do odrzucenia hipotezy m0=1”. Oczywiście jak nam nie wyszło, to komunikat będzie inny…

Cóż mnie tak rozczuliło ? Niejaka pani Magda zrobiła zdjęcie ekranu komputera komórką, zakreśliła komunikat o m0, zamieściła na fb z komentarzem, zresztą sami zobaczcie z jakim. Jednym słowem zajmując się geodezją uzyskałem mimowolnie pozytywny efekt dydaktyczny z zakresu całkiem innej dyscypliny.

DziękujęPublikacja pani Magdo 🙂

 

Aktualizacja instrukcji do C-Geo edycja 2013

Firma Softline opublikowała nową wersję instrukcji do C-Geo. Praktycznie jest to tom drugi z planowanych trzech.
Układ jest następujący:
tom I – Podręcznik dla początkujących
tom II – Opis funkcji programu według kolejności występowania w menu
tom III – Ćwiczenia dla zaawansowanych

Części pierwsza i druga są napisane i to jest podzielona i zaktualizowana poprzednia wersja instrukcji.
Instrukcję można pobrać tutaj: InstrukcjaC-GeoTom2

Niezadługo pojawi tom pierwszy, ćwiczenia dla zaawansowanych są jeszcze w trakcie tworzenia.

Nowości edytorskie ułatwiające posługiwanie się instrukcją w wersji elektronicznej:
1. Rozbudowany spis treści odpowiadający strukturze dokumentu z rozdziałami, podrozdziałami i podpodrozdziałami. Każda pozycja spisu to link – kliknięcie przenosi na właściwą stronę.
2. Spis literatury do którego są odniesienia typu [1] w treści. To są najczęściej odniesienia do rozporządzeń.
3. Żywe linki do stron internetowych – teksty oznaczone kolorem. Kliknięcie odsyła na właściwą stronę np. do pliku albo jakiejś strony internetowej.
4. Słownik skrótów i terminów, np. wyjaśnienie co to jest GML.

Ogólnie jest więcej konkretnych ilustracji, a mniej rysunków przycisków w paletkach.

Instrukcja do modułu nowego wyrównania została włączona do tekstu ale będzie dalej równolegle prowadzona jako osobny pdf bo to wygodne dla użytkowników.

Tekst ma osadzone czcionki więc plik pdf można normalnie przeszukiwać.

Czemu o tym wszystkim piszę ? Ponieważ jestem głównym autorem tego dokumentu i zależy mi na upowszechnianiu go. Obiecuję, że tekst będzie uzupełniany regularniej niż dotąd, jeśli chce się to robić rzadziej niż co miesiąc, to potem okazuje się, że jest to praktycznie niemożliwe, zbyt dużo zmian. Spodziewajcie się więc aktualizacji miesięcznych. No i oczywiście pojawienia się brakujących dwu tomów.
Jeśli coś jest nie tak albo macie własne sugestie – piszcie do mnie. Wiem że C-Geo już nie jest programem intuicyjnym w obsłudze, więc wymaga dokumentacji.
Dla lubiących czytać w sieci polecam też bazę wiedzy C-Geo Wiki.
Staram się przenieść do niej większość treści instrukcji w formie jednoznacznych haseł.

GeoAzymuty 2013

W ramach tegorocznego studenckiego plebiscytu GeoAzymuty każdy może zagłosować na osoby nominowane w kategorii Azymut Publiczności. Można to zrealizować przy pomocy portalu Geoforum.pl
Dlaczego o tym piszę ? Wśród wielu godnych tej nagrody ludzi, można znaleźć także Rafała Kocierza, głównego pomysłodawcę i twórcę modułu C-Geo Wyrównanie osnowy 3D/GNSS.
Ja na niego zagłosowałem, a jeśli Wy także chcecie to zrobić, to skorzystajcie z formularza znajdującego się tutaj.
A jeśli zagłosujecie na kogo innego to też pięknie, najważniejsze żeby ten plebiscyt żył, a przyznawane nagrody cieszyły się uznaniem. Gdybym miał drugi głos, to wskazałbym ekipę z  Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu – prof. dr hab. inż. Andrzej Borkowski i dr inż. Grzegorz Jóźków za artykuł „Ocena dokładności modelu 3D zbudowanego na podstawie danych skaningu laserowego”. Po świecie krąży mnóstwo materiałów marketingowych opisujących jak przecudną sprawą jest skaning laserowy, natomiast porządnie udokumentowanych artykułów (szczególnie autorów polskich) nie ma zbyt wiele. Artykułu jeszcze nie czytałem ale przeczuwam, że prof. Borkowski nie firmuje swoim nazwiskiem ,,lipy”.